Iep!
Het is hier al vierdagen grijs met af en toe een flinke stortbui en we hebben net vijf dagen zonder electriciteit gezeten. Het leuke is hier ook dat ze bij elke druppel die uit de hemel valt, de stroom uitschakkelen. Maar ondanks die donkerheid die hier momenteel heerst, heb ik ook de afgelopen dagen al mooie momenten beleefd in Kigoma.
Vrijdagavond was er zo ééntje van. Toen was het feest op het idyllische Jakobsin Beach omdat Saskia (de Nederlandse marine biologe en onze huisgenote) eindelijk de job van haar leven gevonden heeft. Een hoge functie bij de VN, waarbij ze instaat voor het behoud van het Tanganyika meer (om het op een simpele en verstaanbare manier te zeggen). Het was echt een leuke avond waarbij ik weer versteld stond van hoeveel blanken (Spanjaarden, Italianen, Zwitsers, Japanners, Zuid-Afrikanen, Nederlanders, Vlamingen...) er hier eigenlijk rondlopen.
Ook gisteren was een dag van voldoening, op mijn stageplaats deze keer. Want ik heb eindelijk een onderwerp voor mijn scriptie en daarmee voldoende bezigheid gevonden voor de komende maanden. Ik vind het jammer dat ik hier zo weinig op inhoudelijk vlak kan doen, want de sessies die ze aan de leerlingen geven over luchtvervuiling en andere milieuthema's lijken best wel interessant. Maar helaas worden die allemaal in het Swahili gegeven omdat de leerlingen nauwelijks Engels verstaan. Gelukkig zijn er hier op praktisch vlak ook nog heel wat uitdagingen. Zo ga ik mij voor mijn scriptie toespitsten op hoe de organisatie efficiënter zou kunnen werken. Nadat mijn collega's vorige week zwaar onder de indruk waren van hoe alles veel sneller en gemakkelijker gaat als je iets via Excel doet in plaats van alles manueel te doen, was wel duidelijk dat efficiëntie hier meer dan welkom is. Concreet zou ik dan op zoek gaan naar alle knelpunten in verband met efficiëntie en voor enkelen daarvan workshops opzetten over hoe het anders kan. Aanvankelijk had ik wat schrik dat het te paternalistisch ging overkomen, maar het enthousiasme bij mijn stagebegeleider was alvast groot genoeg om die twijfel weg te nemen.
Ook al kunnen er hier nog 101 dingen gebeuren, op de tijd die ik heb zou ik in België waarschijnlijk dubbel zoveel werk kunnen verzetten. De bureaucratie kent hier totaal geen grenzen en het is dan ook altijd trekken en sleuren om iets gedaan te krijgen.
Maar we maken er het beste van!
Tot de volgende!
dinsdag 24 februari 2009
woensdag 18 februari 2009
Overrompelende dagen
Hey
Het is al weer even geleden dat ik hier nog iets van mij liet horen, maar de afgelopen dagen waren dan ook heel overrompelend. Zaterdag kreeg ik te horen dat mijn oma gestorven is en ik kan je verzekeren dat het hier dan wel mooi en warm mag zijn, het liefst van al zou je dan terugkeren naar België. Nuja, aangezien mijn oma zelf nog gezegd heeft dat ze dat niet wil en het ook een hele rompslomp zou zijn, blijf ik hier maar. Iedereen toont hier wel heel veel begrip en dat is ook al veel.
Naast dat slechte nieuws hebben we best nog wel een mooi weekend gehad. Zaterdag zijn we met het bootje van Saskia (een Nederlandse duikster die hier woont) naar Jakobsin Beach geweest. Je denkt dat het alleen in films bestaat, maar het was er een echt paradijsje op aarde. 'S avonds zijn we naar de plaatselijke discotheek geweest. Niet echt mijn ding, maar wel is de moeite waard om zien. Zondag zijn we dan naar de herdenkplaats van Livingstone geweest. Dat stelde niet veel voor, maar de wandeling terug via het strand was prachtig. Iedereen was er zijn kleren aan het wassen, kinderen en geiten liepen overal tussen, het zicht van op de rotsen was fantastisch...
Deze ochtend ben ik al vroeg opgestaan om met Saskia naar een visserdorpje in de buurt te gaan. Zij wou er foto's nemen van de vissersbootjes die toekwamen, voor in haar boek over het Tanganyika meer. Ook dat was een hele belevenis, maar je moet er de fotootjes maar op nagaan en proberen mee te genieten van de aangename drukte.
Nu ga ik vol nieuwe moed maar eens verder aan de slag op mijn stageplaats in de hoop mij hier vandaag wat nuttig te kunnen maken.
Tot de volgende!
Het is al weer even geleden dat ik hier nog iets van mij liet horen, maar de afgelopen dagen waren dan ook heel overrompelend. Zaterdag kreeg ik te horen dat mijn oma gestorven is en ik kan je verzekeren dat het hier dan wel mooi en warm mag zijn, het liefst van al zou je dan terugkeren naar België. Nuja, aangezien mijn oma zelf nog gezegd heeft dat ze dat niet wil en het ook een hele rompslomp zou zijn, blijf ik hier maar. Iedereen toont hier wel heel veel begrip en dat is ook al veel.
Naast dat slechte nieuws hebben we best nog wel een mooi weekend gehad. Zaterdag zijn we met het bootje van Saskia (een Nederlandse duikster die hier woont) naar Jakobsin Beach geweest. Je denkt dat het alleen in films bestaat, maar het was er een echt paradijsje op aarde. 'S avonds zijn we naar de plaatselijke discotheek geweest. Niet echt mijn ding, maar wel is de moeite waard om zien. Zondag zijn we dan naar de herdenkplaats van Livingstone geweest. Dat stelde niet veel voor, maar de wandeling terug via het strand was prachtig. Iedereen was er zijn kleren aan het wassen, kinderen en geiten liepen overal tussen, het zicht van op de rotsen was fantastisch...
Deze ochtend ben ik al vroeg opgestaan om met Saskia naar een visserdorpje in de buurt te gaan. Zij wou er foto's nemen van de vissersbootjes die toekwamen, voor in haar boek over het Tanganyika meer. Ook dat was een hele belevenis, maar je moet er de fotootjes maar op nagaan en proberen mee te genieten van de aangename drukte.
Nu ga ik vol nieuwe moed maar eens verder aan de slag op mijn stageplaats in de hoop mij hier vandaag wat nuttig te kunnen maken.
Tot de volgende!
woensdag 11 februari 2009
Eerste stagedag
Hey!
Vandaag ben ik eindelijk begonnen op mijn stageplaats. Het is echt een super organisatie als je hoort wat ze allemaal doen (ze planten hier hun eigen boompjes om dan elders een verder leven te geven, werken rond HIV, geven natuureducatie...), afwachten wat de praktijk brengt natuurlijk. De gebouwen enzo zijn in uitzonderlijk goede staat, ze hebben hier zelf zonnepanelen. De Britse Jane Goodall haar invloed is hier duidelijk merkbaar. Bovendien hebben ze hier een eigen generator waardoor de stroom zo goed als nooit uitvalt. kzit hier nu op mijn bureautje te wachten tot baas Augustino hier is om te zeggen wat ik kan doen.
Elien is een Vlaams meisje die hier gisteren toegekomen is en zij zou hier misschien ook stage lopen. Dat zou wel super zijn, vooral omdat ze hier een privebootje hebben waar ze soms een week mee naar de dorpen gaan om daar veldwerk te doen. We moeten daar dan blijven logeren en dat zie ik toch wel beter zitten moest ik dat niet als enige blanke en enige vrouw moeten doen.
Als het een troost kan zijn voor het helse belgische weer, hier is het ook maar triest weer hoor. Niet koud, niet echt warm, grijs en regelmatig heel hevige buien. Het regenseizoen zou hier dan ook begonnen zijn...
Sinds vandaag hebben we in ons huis een huishoudster in dienst genoemen. Ze doet de boodschappen, kookt, doet de was... Heb er nog een beetje een dubbel gevoel bij omdat het nogal overkomt als een zwarte meid die de Belgen moet dienen, maar anderzijds heeft ze daardoor wel een job die naar Tanzaniaanse normen goed betaald wordt.
Vele groetjes van achter mijn bureau met uitzicht op het prachtige Tanganikameer
Vandaag ben ik eindelijk begonnen op mijn stageplaats. Het is echt een super organisatie als je hoort wat ze allemaal doen (ze planten hier hun eigen boompjes om dan elders een verder leven te geven, werken rond HIV, geven natuureducatie...), afwachten wat de praktijk brengt natuurlijk. De gebouwen enzo zijn in uitzonderlijk goede staat, ze hebben hier zelf zonnepanelen. De Britse Jane Goodall haar invloed is hier duidelijk merkbaar. Bovendien hebben ze hier een eigen generator waardoor de stroom zo goed als nooit uitvalt. kzit hier nu op mijn bureautje te wachten tot baas Augustino hier is om te zeggen wat ik kan doen.
Elien is een Vlaams meisje die hier gisteren toegekomen is en zij zou hier misschien ook stage lopen. Dat zou wel super zijn, vooral omdat ze hier een privebootje hebben waar ze soms een week mee naar de dorpen gaan om daar veldwerk te doen. We moeten daar dan blijven logeren en dat zie ik toch wel beter zitten moest ik dat niet als enige blanke en enige vrouw moeten doen.
Als het een troost kan zijn voor het helse belgische weer, hier is het ook maar triest weer hoor. Niet koud, niet echt warm, grijs en regelmatig heel hevige buien. Het regenseizoen zou hier dan ook begonnen zijn...
Sinds vandaag hebben we in ons huis een huishoudster in dienst genoemen. Ze doet de boodschappen, kookt, doet de was... Heb er nog een beetje een dubbel gevoel bij omdat het nogal overkomt als een zwarte meid die de Belgen moet dienen, maar anderzijds heeft ze daardoor wel een job die naar Tanzaniaanse normen goed betaald wordt.
Vele groetjes van achter mijn bureau met uitzicht op het prachtige Tanganikameer
dinsdag 10 februari 2009
Eerste dagen
Hey mensjes!
Eindelijk heb ik hier internet gevonden, zodat ik even kan vertellen hoe het hier tot nu toe al geweest is. Wel, onze aankomst 's avonds laat in Dar Es Salaam was al meteen heel confronterend. We werden overvallen door een drukkende warmte, een donkere stad waar de weg bestond uit een grote zwerm auto's en mensen. Het verkeer was er heel chaotisch en niets leek er voorspelbaar. Bij de broeders aangekomen, hebben we er wel een mooi verblijf gekend van twee dagen. Ze hebben ons een ronleiding gegeven in de stad en waren heel behulpzaam. Maar ook al deden ze hun best om ons de mooie plekjes te laten zien, Dar Es Salaam is en blijft een veel te drukke vuile stad.
Vrijdag was het tijd voor een binnenlandse vlucht naar Kigoma. Hier aangekomen wisten we niet wat we zagen, zoveel groen... dat dat nog mocht bestaaan op deze wereld. Het is hier heel wat kleiner en rustiger dan in Dar, maar toch was het ook hier erg wennen aan al het nieuws. Gelukkig zijn er Hans en Peter die bij ons logeren en hier al drie maand zijn. Zij maken ons hier goed wegwijs en helpen waar nodig. Bovendien zijn we hier momenteel met 11 vlamingen in het stadje en vandaag zou er een vrouwelijke huisgenoot uit Oostende bijkomen. Samen met het privéstrand met prachtig uitzicht, dat we hebben aan ons (klaar voor de sloop) huis is dat geen overbodige luxe. Want toegegeven, de eerste dagen hier bevielen mij best zwaar. Je weet dat alles hier zo anders is en je kan er veel over lezen, maar daarmee ben je er nog niet aan aangepast in de praktijk. Gelukkig begin ik hier nu zo stilaan mijn weg wel te vinden.
Ook mijn stage gaat op zijn Afrikaans. Maandag moest ik beginnen, maar dat bleek onmogelijk omdat de directeur er niet was... Ik moest deze ochtend dan maar eens langsgaan, maar ook vandaag konden ze er mij nog niet 'introduceren'. Morgenvroeg zou dat wel lukken... We zijn benieuwd.
De stroom valt hier regelmatig uit en ook internet doet er eeuwen over voor het iets wil ondernemen. Ik zal zeker proberen om hier regelmatig iets te posten en zoveel mogelijk foto's te posten, maar kan niets beloven.
Vele groetjes en hopelijk tot gauw!
Ilse
Eindelijk heb ik hier internet gevonden, zodat ik even kan vertellen hoe het hier tot nu toe al geweest is. Wel, onze aankomst 's avonds laat in Dar Es Salaam was al meteen heel confronterend. We werden overvallen door een drukkende warmte, een donkere stad waar de weg bestond uit een grote zwerm auto's en mensen. Het verkeer was er heel chaotisch en niets leek er voorspelbaar. Bij de broeders aangekomen, hebben we er wel een mooi verblijf gekend van twee dagen. Ze hebben ons een ronleiding gegeven in de stad en waren heel behulpzaam. Maar ook al deden ze hun best om ons de mooie plekjes te laten zien, Dar Es Salaam is en blijft een veel te drukke vuile stad.
Vrijdag was het tijd voor een binnenlandse vlucht naar Kigoma. Hier aangekomen wisten we niet wat we zagen, zoveel groen... dat dat nog mocht bestaaan op deze wereld. Het is hier heel wat kleiner en rustiger dan in Dar, maar toch was het ook hier erg wennen aan al het nieuws. Gelukkig zijn er Hans en Peter die bij ons logeren en hier al drie maand zijn. Zij maken ons hier goed wegwijs en helpen waar nodig. Bovendien zijn we hier momenteel met 11 vlamingen in het stadje en vandaag zou er een vrouwelijke huisgenoot uit Oostende bijkomen. Samen met het privéstrand met prachtig uitzicht, dat we hebben aan ons (klaar voor de sloop) huis is dat geen overbodige luxe. Want toegegeven, de eerste dagen hier bevielen mij best zwaar. Je weet dat alles hier zo anders is en je kan er veel over lezen, maar daarmee ben je er nog niet aan aangepast in de praktijk. Gelukkig begin ik hier nu zo stilaan mijn weg wel te vinden.
Ook mijn stage gaat op zijn Afrikaans. Maandag moest ik beginnen, maar dat bleek onmogelijk omdat de directeur er niet was... Ik moest deze ochtend dan maar eens langsgaan, maar ook vandaag konden ze er mij nog niet 'introduceren'. Morgenvroeg zou dat wel lukken... We zijn benieuwd.
De stroom valt hier regelmatig uit en ook internet doet er eeuwen over voor het iets wil ondernemen. Ik zal zeker proberen om hier regelmatig iets te posten en zoveel mogelijk foto's te posten, maar kan niets beloven.
Vele groetjes en hopelijk tot gauw!
Ilse
Abonneren op:
Reacties (Atom)
