Grijze maar blije dagen

Iep!

Het is hier al vierdagen grijs met af en toe een flinke stortbui en we hebben net vijf dagen zonder electriciteit gezeten. Het leuke is hier ook dat ze bij elke druppel die uit de hemel valt, de stroom uitschakkelen. Maar ondanks die donkerheid die hier momenteel heerst, heb ik ook de afgelopen dagen al mooie momenten beleefd in Kigoma.

Vrijdagavond was er zo ééntje van. Toen was het feest op het idyllische Jakobsin Beach omdat Saskia (de Nederlandse marine biologe en onze huisgenote) eindelijk de job van haar leven gevonden heeft. Een hoge functie bij de VN, waarbij ze instaat voor het behoud van het Tanganyika meer (om het op een simpele en verstaanbare manier te zeggen). Het was echt een leuke avond waarbij ik weer versteld stond van hoeveel blanken (Spanjaarden, Italianen, Zwitsers, Japanners, Zuid-Afrikanen, Nederlanders, Vlamingen...) er hier eigenlijk rondlopen.

Ook gisteren was een dag van voldoening, op mijn stageplaats deze keer. Want ik heb eindelijk een onderwerp voor mijn scriptie en daarmee voldoende bezigheid gevonden voor de komende maanden. Ik vind het jammer dat ik hier zo weinig op inhoudelijk vlak kan doen, want de sessies die ze aan de leerlingen geven over luchtvervuiling en andere milieuthema's lijken best wel interessant. Maar helaas worden die allemaal in het Swahili gegeven omdat de leerlingen nauwelijks Engels verstaan. Gelukkig zijn er hier op praktisch vlak ook nog heel wat uitdagingen. Zo ga ik mij voor mijn scriptie toespitsten op hoe de organisatie efficiënter zou kunnen werken. Nadat mijn collega's vorige week zwaar onder de indruk waren van hoe alles veel sneller en gemakkelijker gaat als je iets via Excel doet in plaats van alles manueel te doen, was wel duidelijk dat efficiëntie hier meer dan welkom is. Concreet zou ik dan op zoek gaan naar alle knelpunten in verband met efficiëntie en voor enkelen daarvan workshops opzetten over hoe het anders kan. Aanvankelijk had ik wat schrik dat het te paternalistisch ging overkomen, maar het enthousiasme bij mijn stagebegeleider was alvast groot genoeg om die twijfel weg te nemen.

Ook al kunnen er hier nog 101 dingen gebeuren, op de tijd die ik heb zou ik in België waarschijnlijk dubbel zoveel werk kunnen verzetten. De bureaucratie kent hier totaal geen grenzen en het is dan ook altijd trekken en sleuren om iets gedaan te krijgen.
Maar we maken er het beste van!

Tot de volgende!