Nog 1 maandje!

Hallohallo!

Weer ff geleden, maar ondertussen dan ook al heel druk geweest.
Eerst twee weekjes Dries-bezoek en nu al een week hevig aan het doorwerken aan de thesis.

Dat eerst was zalig, hoe kon het ook anders? Al zijn we elk wel eens een dagje ziek geweest, het was super om elkaar terug te zien en al dat moois hier te kunnen delen! Het afscheid was uiteraard minder en sinds dan ben ik ook echt beginnen aftellen...
Want het is een heel boeiende ervaring geweest en het is hier prachtig, maar na drie maand heb ik de rijst, de muizenkollonie in huis, de ijskoude douches, het slechte bed, darmontsteking en andere ziektes... wel gehad hoor.

Maar gelukkig is er nog het eindwerk dat zorgt voor de nodige afleiding en maakt dat ik dus niet teveel tijd over heb om te verlangen naar thuis. Sinds ik het hier met Dries eens goed bekeken heb, loopt het schrijven trouwens heel vlot. Er is al een einde in zicht en dat ziet er momenteel sneller aan te komen dan gepland. Wat niet slecht is want dan ga ik er in België niet teveel werk meer aan hebben. Het is namelijk zo dat ik het op 9 juni moet indienen, wat betekent dat ik niet echt veel tijd zou hebben om te bekomen van men avontuur. Maar hoe meer afwerkingen ik hier al gedaan krijg, hoe vroeger/meer tijd voor jullie natuurlijk als ik weer in het land ben.

Zo, ik ga me nu maar eens begeven naar het meer want afkoeling kan vandaag wel weer geen kwaad.

Toedeloe!

Malaria enzo

Hey allen!

Ik ben een klein weekje buiten strijd geweest dankzij een etter van een malariamug.
Echt geen leuke beestje, laat staan een leuke ziekte. Alles wat pijn kan doen doet dat in zijn extreemste vormen en elk orgaan dat kan disfunctioneren doet dat ook zo sterk mogelijk. Maar gelukkig is het dankzij de juiste medicatie wel een ziekte van korte duur en ben ik nu dus weer helemaal de oude!

De afgelopen dagen heb ik dan ook wat bezoekjes gebracht aan andere organisaties. Want al mijn collega's zitten nu in de dorpen en anders is het maar een saai gebeuren achter men bureautje. Vooral de stageplaats van Tim, was wel eens de moeite waard om te bezoeken. Het is een weeshuis waar hij zelf les geeft en de omstandigheden zijn er helaas heel interessant maar ook confronterend om zien. Verder heb ik deze week ook eindelijk een doorbraak gekregen in mijn thesis en welke weg ik daar nu juist verder mee op moet. Dat op zich is al heel wat, maar het blijft dus wel nog veel werk dat ik voor de boeg heb de komende (maar!) anderhalve maand (meer!).

Maar eerst is er nog het bezoek van mijn grote schat, die vanavond op het vliegtuig stapt en hier dan maandag zou moeten toekomen. En oooh ja, ik tel de daagjes af hoor!Dat gegeven samen met het juist herstelt zijn van een vieze ziekte en eindelijk betere vooruitzichten in verband met men thesis maken dus dat ik mij momenteel alleen maar super goed kan voelen!

Tegelijkertijd betekent dat ook wel dat jullie mij de komende twee weken hoogstwaarschijnlijk heel wat minder gaan horen via deze of andere internetwegen.

Genieten jullie daar in tussentijd alvast ook van het 'zonnetje'!

Xx

Drukdrukdruk

Iep!

Vorige week zou ik naar de dorpen gaan met men stageplaats. Met de bedoeling om er te registreren wat kinderen nodig hebben. Dit gaat van voeding over medicatie tot een paar schoenen. Eindelijk heeft de organisatie geld ontvangen van donoren, dus is het nu mogelijk om dit alles te doen. Maar de grote baas van Roots and Shoots Tanzania had besloten dat mijn collega’s toch eerst nog maar wat andere zaken moesten afwerken. Bij gevolg zouden we gisteren vertrekken, maar toen bleek dat ik niet zou meegaan naar de dorpen. Toen ik vroeg wanneer we dan juist zouden vertrekken kon mijn ene collega daar geen antwoord op geven en mijn baas zei dan doodleuk ‘aaah, maar jij hoeft niet mee’. ‘Hoezo?’ vroeg ik, want ik had ook wel eens zin in iets anders dan hier hele dagen achter een bureau mezelf te zitten entertainen. De reden dat ik deze keer niet mee kan is omdat ze te ver gaan en ik van uit die dorpen na een weekje niet terug in Kigoma kan geraken met het openbaar vervoer. Mijn collega’s blijven er minstens twee weken want ze zijn van plan om ongeveer 50 dorpen te bezoeken. Zo’n lange periode kan ik mij niet veroorloven aangezien ik anders mijn vele schoolopdrachten nooit op tijd af krijg en mijn Driesje hier dan ook mooi zou staan.

Jaja, die heeft uiteindelijk toch nog besloten om me te komen bezoeken en hij zal hier normaal op paasmaandag staan. Joepie! Hij blijft ongeveer twee weken en in die periode gaan wij hier dan ook een en al ontspanning nemen. Daardoor is het nu wel hevig doorwerken om tegen dan zoveel mogelijk gedaan te hebben en dus niet met thesis en andere stress te zitten. De komende twee maanden zal ik ook nog wat overuren moeten maken en op zaterdagen komen werken om die dagen dan te kunnen recupereren als Dries hier is. Momenteel heb ik het hier dan ook drukdrukdruk, maar met veel plezier natuurlijk als dat is om dan twee weekjes te genieten.

Helaas werken de Afrikaanse toestanden mij hier momenteel wel even tegen. Het is zo dat ik echt heel veel werk zou kunnen verzetten momenteel, maar er hier al heel de week weer geen internet is. Ondertussen zijn mijn taken waar ik geen internet voor nodig heb, dan ook uitgeput. ’s Avonds kan ik gelukkig wel terecht bij de broeders om er wat zaken op te zoeken en er de dag erna dus verder mee aan de slag te gaan. Maar ook die broeders zitten in Afrika, wat betekend dat de elektriciteit en dus het internet het er ook vaak laten afweten. Ik zit dus weer al even zonder werk en als je mij kent dan zal je wel weten dat ik er een hekel aan heb om niets te kunnen doen als er zoveel kan gedaan worden. Vandaag zou er terug internet zijn op mijn stageplaats en in afwachting daarvan schrijf ik jullie dus nog eens, in de hoop deze tekst binnenkort eens op men blog te kunnen zetten.

Kwaheri!